menu

schrijver.
DESIGNER. levensgenieter.

menu

& een bewuste lifestyle

succesvol ondernemen

succesvol ondernemen

& een bewuste lifestyle

Hi, Ik ben Joyce!

Koningin van de havermelk cappuccino's, vroeger kalligraaf en ontwerper, nu blogger en coach met een hart voor creatieve vrouwelijke ondernemers.

Ik help jou als creatieve vrouw aan het zelfvertrouwen in marketing en ondernemen waardoor jij het succesvolle bedrijf gaat runnen dat helemaal bij jou en je gedroomde levensstijl past. Are you ready?

Koningin van de havermelk cappuccino's, vroeger kalligraaf en ontwerper, nu blogger en coach met een hart voor creatieve vrouwelijke ondernemers.

Ik help jou als creatieve vrouw aan het zelfvertrouwen in marketing en ondernemen waardoor jij het succesvolle bedrijf gaat runnen dat helemaal bij jou en je gedroomde levensstijl past. Are you ready?

       meer over joyce

freebie

gimme that

download

download mijn '5 tips voor bewust ondernemen' handleiding - gratis!

menu

schrijver.
DESIGNER. levensgenieter.

about

blog

contact

transparant met een koffie in de hand.

schrijver. DESIGNER. levensgenieter.

menu

Hi, Ik ben Joyce!

Koningin van de havermelk cappuccino's, vroeger kalligraaf en ontwerper, nu blogger en coach met een hart voor creatieve vrouwelijke ondernemers.

Ik help jou als creatieve vrouw aan het zelfvertrouwen in marketing en ondernemen waardoor jij het succesvolle bedrijf gaat runnen dat helemaal bij jou en je gedroomde levensstijl past. Are you ready?

       meer over joyce

freebie

gimme that

download

download mijn '5 tips voor bewust ondernemen' handleiding - het is gratis!

schrijver.
DESIGNER.
levensgenieter.

client login

home

blog

contact

about

login

coaching

menu

menu

& een bewuste lifestyle

succesvol ondernemen

home

blog

about

coaching

contact

login

Ondernemen

lees verder..

Het beste marketing boek dat ik ooit heb gelezen

April 16, 2019

Ik ben benieuwd. Heb je een bepaald plaatje in je hoofd van welk boek dit zal zijn? Dik, groot, zwaar, vol wijze levenslessen en ONMOGELIJK om doorheen te komen? Of is het een roman, met een prachtig verhaal met diepere lagen en betekenissen? Ik kan je vertellen; geen van beiden is dit boek; het beste boek dat ik ooit gelezen heb.

Sterker nog, het heeft maar 144 pagina’s en is absoluut niet romantisch.

The Go-Giver opende mijn ogen op het moment dat ik dat nodig had. Dit kleine, in een avond door te lezen boekje grijpt je aandacht, sluit jouw gedachten op in het verhaal en bij elk hoofdstuk snap je een beetje minder waar het verhaal heen gaat… en toch blijf je lezen.

Het is een beetje plagerig en uitdagend, en dat triggert mij.

Het fijne aan zo’n boek is dat je beloond wordt voor je nieuwsgierigheid, want het heeft een heerlijk einde, waar alles in een keer duidelijk wordt. De titel zegt het eigenlijk al, het gaat hier volledig om geven in plaats van ontvangen. En daar kunnen wij als creatieve onderneemsters nog heel veel van leren.

Je hebt het vast zelf ervaren. Gemakkelijk is het niet om je creatieve zelf in te zetten om geld te verdienen. Ergens in het begin start je nog met alleen je creativiteit en deel je dit met alle liefde uit aan de mensen in je omgeving, zonder na te denken over geld. Na een aantal successen en enthousiaste reacties op jouw (gratis) werk zie je de mogelijkheid om hier echt werk van te maken en begin je jouw eigen onderneming.. En ja, dan moet er dus ineens geld verdient worden.

Deze nieuwe focus op geld in plaats van jouw eigen creativiteit brengt je in de verleiding om in de valkuil van angst te stappen. En velen van ons tuimelen er in.

Zodra je hebt besloten dat je geld wilt verdienen met je creativiteit en het geld komt maar niet, ga je jezelf afvragen waarom mensen jou niet willen betalen. Ben jij niet goed genoeg? Is je werk niet goed genoeg? Vraag je soms teveel? What the heck is happening?

Nee, geen van deze vragen is terecht. Nee, het gaat niet om jou, het gaat niet om jouw werk en al helemaal niet om die prijs. Je bent in die welbekende valkuil gevallen en kunt niet meer zien waar het werkelijk om draait, namelijk..

Jouw klant.

Zitten mensen wel op jouw product te wachten? Heb je al geluisterd naar wat jouw klant nodig heeft en waar hun vraag ligt? Heb je daar al op gereageerd door ze vooruit te helpen met jouw kennis en ervaring, zonder daar iets voor te vragen? Kortom: heb je al iets gegeven voordat je iets wilde ontvangen?

Wanneer je in eerste instantie gefocust bent op geld verdienen, verlies je een belangrijk element uit het oog; geven zonder iets terug te verwachten.

Iets weggeven zonder iets terug te verwachten is geen marketing truc. We zijn geen leeuw die gespannen afwacht tot onze prooi dichter en dichter bij komt en we ein-de-lijk onze slag kunnen slaan. We lachen niet in ons vuistje zodra de koop is gedaan. Nee, dat is niet wat ik bedoel. Dat is ook niet wat werkt.

Wat wel werkt is vertrouwen ‘winnen’, een relatie opbouwen, antwoorden geven op de vragen van jouw klant waardoor de klant ‘uit zichzelf’ meer van jou wil leren of meer vragen beantwoord wil krijgen – en ja, daar uiteindelijk ook graag voor betaald. Waarom?

Wanneer je begint met geven, bouw je aan een duurzame relatie tussen jou en jouw klant.

Je helpt zonder iets terug te verwachten, wat jou straks de mogelijkheid geeft om, when the time comes, een aanbieding te doen waar wel geld tegenover staat. Jouw klant heeft jou en jouw aanbod leren kennen en zal deze aanbieding niet meer zien als opdringerig, maar als een kans om dieper met jou een samenwerking in te duiken – eentje waar ze (als je het goed doet!) tot nu toe alleen nog maar goede ervaringen mee hebben gehad.

Maar geloof mij vooral niet op mijn woord en lees het voor jezelf. Zet een avondje die TV uit en koop The Go Giver bijvoorbeeld via bol.com of leen het boek in je bibliotheek. Dat is wat ik in eerste instantie heb gedaan. Duik erin, laat je verrassen en laat jouw marketingwereld op z’n kop zetten.

Geen angst meer om te verkopen. Geen onzekerheid over of je wel mag verkopen. Geen opdringerige e-mails en salespagina’s.

Gewoon een mooi aanbod en een fantastische connectie met jouw klant. We zouden bijna een ander woord voor klant moeten gaan bedenken….

Have fun!
XO, Joyce.

The-Go-Giver-Beste-Boek-Creatieve-Ondernemer-Joyceceline.nl

vers van de pers

Je kent het wel, we hebben allemaal van die dagen dat je gewoon niet vooruit te branden bent. Het is gemakkelijker om je Instagram en e-mails te blijven checken dan om die nieuwe plannen uit te werken. Helemaal niet erg natuurlijk, dat je af en toe van die dagen hebt, maar wat doe je wanneer zoiets uitloopt in een structureel iets?

Grote kans dat je begint te geloven dat je lui bent of dat je niet goed genoeg bent voor je idee – anders had je het toch allang uitgewerkt? Ik vertel jou vandaag dat je niet lui bent en absoluut goed genoeg voor je idee.

Nee, er is heel iets anders aan de hand…

Je hebt niet de juiste drijfveer te pakken.

Toen ik begon met moderne kalligrafie vulde ik een gat in de markt; een persoonlijke hobby werd mijn werk. Omdat het nieuw en exciting was, kon ik dit lang uithouden, maar ik geloof niet dat het heel gek is dat ik er na een aantal jaar op ben ‘uitgekeken’.

Ik kwam erachter dat ik nooit een hele grote passie had voor mijn klanten. Wel voor mooi drukwerk en vooral voor het uitwerken van nieuwe ideeen voor mijn eigen onderneming, maar waarom deed ik dit ondernemen nou eigenlijk echt?

Als ik eerlijk ben, deed ik het vooral om de rekeningen te betalen.

Om een nieuwe onderneming te leren runnen. Om de vrijheid dat ondernemen mij gaf. Maar een paar jaar down the road begon het werk eentonig te worden, haalde ik geen plezier meer uit het contact met mijn klanten en raakte ik volledig het gevoel kwijt met mijn werk.

Dat was het moment waar ik nu al vaker over gepraat heb. Het moment dat ik vol angst en twijfel een nieuwe weg in sloeg EN ontdekte hoe belangrijk een goede drijfveer is. Hoe belangrijk het is om uiteindelijk te weten waarom je doet wat je doet.

Ik heb dagen dat ik wakker word en het gewoon echt even niet voel.

Ik voel even niet het enthousiasme. Ik weet niet wat ik moet schrijven. Ik zie even niet meer hoe ik geld ga verdienen. En dan luister ik (toevallig!) een eerlijke podcast van een van mijn favoriete vrouwelijke ondernemers en hoor ik het weer. Die drijfveer. Die passie. De reden waarom ik elke dag uit mijn bed wil komen.

Jíj, de creatieve vrouwelijke ondernemer.

Jij, vrouwelijke ondernemer die net als ik dagen heeft van euforie en dagen heeft van twijfel, bent mijn drijfveer.

Voor jou wil ik een stem zijn, een hand om vast te pakken wanneer je even hulp nodig hebt. Ik doe dit alles voor jou. (no pressure verder)

Een drijfveer ontdekken is ontzettend waardevol, maar niet iets wat je 1, 2, 3 ontwikkelt. Ik heb éérst een bedrijf gedraaid waarin ik jaren plezier had – maar niet die drijfveer kende waar ik harder van ga praten, waar mijn ogen van gaan sprankelen en waarbij ik de emotie voel opwellen zodra ik een van mijn coachingsmeiden zie knallen. (ZO TROTS!)

Dáár krijg ik kippenvel van. Dat is mijn drijfveer.

Dat haalt mij van mijn ‘luie’ reet af. En dat kun jij ook.

Misschien vraagt het wel van je om eerst een bedrijf te draaien waarvan je nu nog niet weet dat het niet echt iets voor jou is. Alsnog is dat waardevol, want het leert je bepaalde skills en geeft je uiteindelijk mooi vergelijkingsmateriaal.

Wil je alvast beginnen met het ontdekken van die drijfveer? Dan heb ik een paar tips voor je waarmee je meer richting kunt krijgen. Waarmee je ook de dagen dat je het ‘even niet voelt’ kunt tackelen. Komt ‘ie:

  • Tip #1: Stel jezelf de vraag ‘Waarom doe ik wat ik doe?’

Een goede drijfveer voor mij is een drijfveer dat iets in mij losmaakt zodra ik ‘m lees, hoor of terug zie in een situatie. Simpelweg ‘geld verdienen’ maakt niets in mij los. Het zien van een struggelende onderneemster wel. Of mijn man willen kunnen trakteren op een goed etentje once in a while.

Een goede drijfveer voor jou zou iets kunnen zijn als een terugkerende situatie waar je je om kunt blijven frustreren. Zoek naar dat vuurtje van binnen.

Kun je ‘m niet direct vinden? Raak niet in de stress. Vergeet niet dat het bij mij ook jaren heeft geduurd. Je kunt ook een drijfveer hebben in hetgeen wat je nu doet die minder aanstekelijk of sterk is dan wat ik hier omschrijf – maar kijk er naar uit. Begin er gewoon eens op te letten. Waarom doe je wat je doet?

Een goede drijfveer voor mij is een drijfveer dat iets in mij losmaakt zodra ik ‘m lees, hoor of terug zie in een situatie.

  • Tip #2: Schrijf je drijfveer op.

Ik ben iemand die, hoe diep die drijfveer eigenlijk ook zit, ‘m niet altijd onthoud. Ja, echt, ik heb een visuele reminder nodig. Een Post-It op je laptop of op je badkamerspiegel kan je helpen herinneren op de dagen dat je twijfelt. As a matter of fact: ik schrijf er NU zelf eentje en plak ‘m op m’n laptop. Zo. Kan ik die niet meer vergeten.

  • Tip #3: Accepteer dat een drijfveer groeiende is.

Wat nu iets bij jou losmaakt, hoeft niet iets te zijn waar je je over twee jaar nog druk om kunt maken. Accepteer dat een drijfveer een groeiend iets is, altijd in ontwikkeling en niet meteen perfect hoeft te zijn. Charlotte van @celinecharlotte schreef er laatst een mooie post over (zie ‘m niet als een gemakkelijke uitweg, want een visie in je onderneming ontwikkelen is WEL echt handig!) die de druk van dit onderwerp afhaalde. Je mag veranderen. Je mag switchen van plan. Je mag falen en fouten maken. Ik dacht twee jaar geleden dat ik mijn ultieme drijfveer had gevonden. En dat denk ik nu ook. Denk ik over drie jaar misschien wel helemaal anders over. En dat is okay.

Vandaag helpt deze drijfveer mij verder. En dat is precies wat het hoort te doen.

lees verder..

Ondernemen is eenzaam. Drie jaar lang heb ik het gedaan, full-time, gefocust op mijn eigen werk. Het heeft me veel gebracht, in positieve maar ook negatieve zin.

Ik ben nooit een echte teamplayer geweest. Op school deed ik opdrachten liever in mijn eentje en ik heb nooit op een teamsport gezeten. Ik ben vrij extravert wanneer ik in goed gezelschap ben, maar ik laad niet persé op van mensen om mij heen. Nee, ik vond het wel goed zo. In mijn eentje werken was echt iets voor mij.

Maar na drie jaar begon er wel degelijk iets aan mij te knagen.

Ik kwam steeds minder buiten, had weinig behoefte aan afspraken met vrienden en iets buiten de deur plannen voelde al vrij snel heel zwaar. Ik zat zo met mijn eigen hoofd in mijn eigen wereldje, dat ik eenzaam begon te worden. En ongelukkig. In dezelfde tijd nam ik twee maanden ‘vrij’ van social media. Heel de maanden juli en augustus van 2018 ben ik niet op Instagram geweest. Fijn dat het was! Ondanks dat mij dit nog meer isoleerde, leek ik die tijd voor mijzelf nodig te hebben. Het was een tijd van reflecteren en.. heel hard op m’n bek gaan.

Op een ochtend werd ik wakker in een depressieve bui. Ik kon niets met mijzelf aan en wist niet waar ik heen moest met mijn gevoelens. Ben, mijn man, probeerde van alles om mij op te beuren, maar deze depressieve bui was niet zomaar op te fleuren, ik zakte steeds dieper weg in negatieve gedachten. ‘Ik heb nergens zin in, ik weet niet wat ik wil met mijn leven, waarom zou ik überhaupt opstaan vandaag?’ En dat terwijl ik net die dag ergens heen moest..

Op dat moment was het voor Ben ook klaar.

We hadden het er al wel vaker over gehad, maar nu was het menens. Hij riep tegen mij dat hij geen psycholoog was en dat ik vandaag nog de huisarts moest bellen voor een verwijzing. Die ochtend, stil zittend in de auto, keek ik naar ons huis waar mijn man achter was gebleven en ik voelde mij diep van binnen ontzettend schuldig. Dit legde ook een druk op hem, dit kon ik hem niet langer aan doen. Dus belde ik de huisarts om een verwijzing te krijgen naar de psycholoog.

Het stomme is, op dit moment had ik nog helemaal niet door dat ik mentaal niet lekker in mijn vel zat. Ja, dat lees je goed, een depressie hoeft niet zo obvious te voelen als het klinkt. In eerste instantie ging ik met een andere hulpvraag naar de huisarts; ik wilde weten of ik ADD had. Wanneer je maanden lang (of zelfs jaren) in deze state of mind verkeert, is het moeilijk te zien dat dit niet ‘normaal’ is, dat het ook beter kan. Dus was mijn doel: erachter komen of ik ADD had, want dan zou het alles verklaren.

Jaaaaren lang heb ik geworsteld met alle signalen die horen bij ADD. I’ve ticked all the boxes, de omschrijving was bijna letterlijk op mij van toepassing. Hoe kon het iets anders zijn?

De psycholoog dacht hier anders over. Hij hoorde mijn verhaal aan en zag een veel grotere hulpvraag onder alle struggles liggen. Ik worstelde ook al jaren met de angst van niet goed genoeg zijn, wat mij tegenhield om echte contacten met mensen aan te gaan. Dat samen met mijn ondernemende aard, hield mij veel meer binnenshuis dan goed voor me was.

Dus toen augustus aanbrak ging de therapie van start. Het was een heerlijke kickstart, want al heb ik dit jaren uitgesteld, het voelde heerlijk om één keer per week even te kunnen sparren met iemand die de juiste vragen stelde. Alleen al na het intakegesprek voelde ik mij beter – er werd nu eindelijk actie ondernomen. En dat zette aan tot meer!

Omdat ik niet meer wist welke kant ik op moest met mijzelf én ook mijn werk, greep ik terug op een oude liefde waarvan ik wist dat ik het leuk vond om te doen.

Ik hoopte dat dit werk mij uit mijn isolement zou trekken en een structuur zou aanbrengen in mijn weken. Nou, ik kan je zeggen… ik kreeg ZO veel meer dan dat! Zorgvuldig koos ik uit waar ik wilde werken. De sociale cultuur moest positief zijn; ik hoefde niet in een macho cultuurtje rond te lopen zoals ik jaren had gedaan tijdens mijn studie. And I knew just the place.

Goede vrienden van mij hebben hun eigen koffiezaak hier in Apeldoorn: Schenkers. Ik heb even getwijfeld, want werken met vrienden.. Hoe slim is dat? Het laatste zetje kreeg ik echter door hen zelf; een dag nadat ik had besloten om het maar gewoon eens aan te dragen als optie, ging er een vacature uit. Ze hadden mensen nodig! Ik zag dit als een teken, greep mijn kans en was al snel aangenomen.

Ik belandde in een warm bad. De eerste maanden hebben we zelfs meerdere feestjes gehad en omdat ik de helft van het personeel al kende, liep ik er al snel rond alsof ik er thuis hoorde. Deze keuze was één van de beste van die tijd en ik ben nog steeds ontzettend dankbaar voor de nieuwe connecties en kansen die ik heb gekregen binnen dit bedrijf.

Eenmaal in therapie en werkend in het koffiehuis begon ik in te zien dat mijn jarenlange eenzaamheid in mijn werk mij geen goed had gedaan. Ik kreeg geen plezier meer uit mijn werk, want ik werkte zonder missie. Ik ging letterlijk van paycheck to paycheck, en had amper raakvlakken met mijn klanten.

Het werk in mijn bedrijf was een transactie geworden, geen liefde meer voor mijn vak.

Op dat moment besloot ik dus te stoppen. Ik moest voor mijzelf kiezen. Ik kon niet anders. Er moest méér zijn voor mij, dat is wat het koffiehuis mij geleerd heeft. En dus begon de volgende zoektocht; maar wat wilde ik dan wel?

Nou, geloof mij, dit kwam niet vanzelf. Oh no, ook al leest dit allemaal heel logisch weg, zo ging het absoluut niet. Duizenden ideeën later (en vele verwarrende brainstormsessies) kon ik zeggen dat ik in ieder geval wilde schrijven, kennis wilde delen en inspireren. Ik wilde vrouwen helpen zoals ik. Met wat ik dan ook te bieden had.

In de maanden die volgden, heb ik heel hard gewerkt aan mijn eigenwaarde.

Pijnlijke ervaringen van járen geleden werden onderuit gehaald en ookal denk ik dat de twijfel van ‘goed genoeg zijn’ nooit helemaal verleden tijd zal zijn voor mij, ik kan er nu heel goed mee leven. Ik ben geen slachtoffer meer, maar heb de toekomst zelf in de hand.

Woensdag zal ik in mijn e-maillijst meer delen over mijn vraagstuk van ‘niet goed genoeg zijn’. Als je hier graag meer over wilt weten, dan kun je je hier inschrijven. Ik vertel hoe ik van onzeker meisje naar volwassen vrouw ging. Mijn verhaal is geen unieke variant en ik weet dat veel vrouwen met deze vragen worstelen, daarom is het ook dat ik dit met je wil delen. Elke dag draag ik (letterlijk!) een reminder voor mijzelf dat ik goed genoeg ben en in mijn huis vind je de tekst:

‘You have the right to thrive, shine and succeed!’

Voor mij was het nodig om het koffiehuis in mijn leven te laten, gedwongen het huis uit te moeten voor een nieuwe uitdaging én in gesprek te gaan met iemand die mij echt kon helpen. Ik weet nu dat ik heerlijk op mijzelf kan zijn, dagen achtereen in mijn eentje (en met Ben!) kan werken, maar ook ergens in de week een dagje nodig heb om mij te omringen met mensen.

Ik heb harde lessen geleerd, maar ik ben nu op zo’n betere plek dan een half jaar terug en dat heb ik grotendeels aan mijn omgeving te danken. Ik kan gemakkelijker afspreken met vrienden, heb weer een passie en doel in mijn eigen werk en sta niet langer op met grote, onbeantwoorde levensvragen.

Ik heb weer controle over mijn eigen leven.

Stel jij jezelf de grote vraagstukken nog elke dag wanneer je opstaat? Denk jij dat je het niet waard bent om meer uit je leven te halen en blijf je hangen in eenzaamheid? Als dit herkenbaar voor je is, wil ik je herinneren aan wat mij geholpen heeft. Met iemand in gesprek gaan. Het huis uit komen. Ga naar de huisarts, vertel over je gevoelens en gedachten en kies voor een betere versie van jezelf. Het is het zo waard, dat beloof ik je. Blijf hier niet langer in je eentje mee worstelen, maar ga ervoor!

lees verder..

Opvallen is moeilijk.

En logisch ook, want het overgrote deel van jouw leven heb je juist geprobeerd NIET op te vallen. En waarom zou je? Al vanaf onze kindertijd hebben we geleerd om vooral niet anders te zijn dan onze omgeving – want wie wil er nu gepest worden om die dikke jampotglazen of de gekke kleding die je van je moeder aan moest trekken?

Jarenlang heb ik geprobeerd om bij de groep te horen.

Op de middelbare school wilde ik perse die ene populaire schooltas, tijdens mijn studie liep ik graag rond met een veelste dure Starbucks beker in m’n hand (wie herkent dit?!) en zelfs nog in het begin van mijn eerste onderneming praatte ik mee met de meangirls van mijn branche om ‘er maar bij te horen’.

Klinkt dit een beetje sneu? Jep. Doen we dit stiekem allemaal? Absoluut.

We zijn zo opgevoed, geprogrammeerd. We kennen allemaal de leus: ‘Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.’ Heel Hollands ook. Ergens hebben we diep van binnen allemaal het verlangen om geaccepteerd te worden door onze omgeving en de gemakkelijkste (maar minst duurzame!) manier om dat te bereiken is door je aan te passen naar wat anderen ‘normaal’ vinden en misschien wel van jou verwachten.

Toch zul je het anders moeten aanpakken wanneer je jouw idee in de markt gaat brengen.

Je zult vast niet de enige zijn met jouw idee en wie weet ben je zelfs wel een beetje geïntimideerd door jouw concurrenten met al hun fantastische projecten en shiny website. Je vertelt jezelf; ‘Dat zal ik nooit evenaren….’ Well, then I’ve got news for you.

Dat hoeft ook niet.

Dat is niet jouw opdracht. Het is niet jouw opdracht om zo goed te worden als de personen tegen wie jij nu opkijkt. Het is niet jouw taak om net zo’n mooie website te krijgen of net zoveel toffe klanten.

Het is aan jou om stil te staan bij wie jij bent, waarom je doet wat je doet en wat daarin uniek is.

Iedereen heeft iets unieks. Wij zijn allemaal anders gemaakt en de combinatie van jouw interesses en karaktereigenschappen maakt een bijzondere mix wat je kunt inzetten om jouw werk volledig als JOU te laten aanvoelen voor iedereen die er mee in aanraking komt.

Met dit unieke recept van wie jij bent, wat jij voor kwaliteiten hebt en waarom je jouw werk de aandacht wilt geven, heb je een prachtig pakketje eigenschappen te pakken die niemand anders heeft. Sta hier even bij stil… Niemand! Zodra je je hier bewust van bent en kunt waarderen dat je anders bent dan anderen en beseft hoe mooi die unieke jij eigenlijk is, kun je dit inzetten op jouw social media kanalen en je website zodat mensen jou en jouw (leuke!) eigenaardigheden kunnen gaan herkennen en onthouden. Dat mensen jou herkennen zorgt ervoor dat mensen jou onthouden en mensen die jou onthouden zullen eerder bij je terug komen om iets van je te kopen.

Wordt eerst comfortabel met jezelf – dan zul je daarna meer lef hebben om met anderen te delen wie jij bent.

Laat me je een voorbeeld geven. Wanneer je mij volgt op Instagram dan zal het je vast niet ontgaan zijn dat ik ook een paar herkenbare punten heb ontwikkeld die ty-pisch Joyce zijn. Zo ben ik een MEGA fan van havermelk cappuccino’s (Go Oatly!), ben ik de trotse baas van de knapste beagle die ik ooit heb gezien, zijn mijn laptop, schoenen en zelfs mijn fotobewerking in de tint oudroze en kan ik heel gemakkelijk onder woorden brengen wat ik vind en denk, wat resulteert in lange, maar goed doordachte teksten onder mijn Instagram posts. Hier sta ik om bekend en dit komt heel oprecht terug in mijn online én dagelijkse leven.

Het is niet bedacht. Het is niet nep. Het is enkel opgemerkt en uitvergroot naar jou toe. Loop ik in een winkel? Dan valt de tint oudroze mij al snel op, of het nu een woonwinkel of een supermarkt is. Zie ik iemand lopen met een linnen tasje van Oatly? Ik heb ‘m als eerste gespot. Zie ik ergens een wit puntstaartje wiebelen? Dan denk ik meteen aan mijn kleine beagle Saar. Deze dingen zijn onderdeel van wie ik ben en waar mijn interesses liggen en door dit met jou te delen vertel ik aan jou wie Joyce nou eigenlijk is.

Natuurlijk zijn dit maar uiterlijke kenmerken – dingen die in eerste instantie het meeste opvallen. Onder deze dingen zitten diepere verlangens en drijfveren om te doen wat ik vandaag de dag doe. Ik heb een diep verlangen om zelfverzekerdheid te brengen bij creatieve vrouwen die willen ondernemen en ik wil dat doen vanuit mijn eigen kwetsbaarheid. Ik wil vanuit mijn teksten en gedachten vrouwen aanspreken en herkenbaarheid creëren, wat mij een unieke connectie geeft met jou als lezer. Dat is mijn onderscheidendheid.

Die openheid, transparantie, de ‘ik heb het ook allemaal niet voor elkaar maar samen komen we er wel uit’ mentaliteit is mijn lijfspreuk.

Tegenwoordig herinner ik mijzelf juist aan wat ik anders dan anders doe, and I run with it. Het is oprecht niet gemakkelijk om dit elke dag te doen, geloof me. Soms raak ik kwijt waarvoor ik dit alles ook alweer doe en twijfel ik aan ALLES. Letterlijk de dag voordat ik dit schreef, stond ik twijfelend over mijn werk op en ging ik twijfelend weer naar bed. Nu weet ik dat zo’n dag voor mij een teken is dat ik uit balans ben – niet zozeer in mijn werk, maar juist in mijzelf. Ik heb mijn prioriteiten niet helder, ik ben vaak afgeleid door wat iemand anders doet en mijn focus ligt niet meer op mijn diepere drijfveren.

Het is dan tijd om terug te gaan naar waar ik door geïnspireerd wordt en waar ik mijn rust vandaan haal. Voor mij is dit de dag beginnen met het negeren van mijn telefoon (ook geen whats-app en Instagram checken!), een kwartier mediteren, een boek lezen over persoonlijke ontwikkeling en een kop thee wanneer de rest van de wereld nog even niets van mij verwacht.

Heb ik goede inzichten ontvangen? Dan schrijf ik die direct op. Vaak kom ik door deze tijd te nemen voor mijzelf vanzelf weer bij die diepgewortelde passie voor wat ik doe terecht en kan ik mijn dag goed en helder beginnen.

Ben jij geinspireerd geraakt door dit verhaal en ben jij benieuwd wat voor unieke eigenschappen jij hebt om in te zetten? Ga er dan eens goed voor zitten, vul mijn gratis werkboek ‘Wat Maakt Jou Nou Jou – Weten Hoe Jij Opvalt In Jouw Markt Én Bij De Juiste Klant’ in en laat je gedachten de vrije loop. Ik hoop dat je zult gaan zien hoe waardevol jouw eigen verhaal is en ja, dat jij hele unieke eigenschappen hebt die jouw werk de moeite waard maken. Together we can do this, girl!

HOE JIJ KUNT GAAN OPVALLEN IN JOUW MARKT (EN DE LEUKSTE KLANTEN AANTREKT!)

lees verder..

Wanneer weet je of je klaar bent om te beginnen? Hoe maak je een goede start en zie je niets over het hoofd? Weet je wel genoeg en word je niet voor gek verklaard als je de sprong in het diepe zou wagen?

Laten we beginnen bij het begin: het is normaal om deze vragen te stellen. Ik zou het eerder zorgwekkend vinden als je jezelf deze vragen niét zou stellen. Iedereen twijfelt bij het starten van iets nieuws: jij bent niet de enige.

Zo. Nu je dit weet, ben je klaar om wakker geschud te worden?

Wat als ik je zou zeggen dat je diep van binnen allang weet of je wel of niet klaar bent om te beginnen?
Wat als ik zeg dat je nooit ALLES perfect zult doen wanneer je begint?
Wat als ik zeg dat je nooit genoeg zult weten voor hen die jou geen succes gunnen?

Ik ga het je gewoon heel direct zeggen: het enige wat jou nog tegen houdt om te starten is jouw eigen angst. Je stelt jezelf vragen als: ‘Wat als het niet loopt? Wat als er geen klanten komen? Wat als ik faal en anderen zullen zien dat ik faal?’

Laat mij je een verhaal vertellen.

Vijf jaar geleden begon ik als student aan een avontuur dat ondernemen heet. Ik wist niets, kende niets, ik had simpelweg door dat mensen interesse hadden in mijn werk – en dus ging ik dat verkopen.

Was ik klaar om te beginnen? Vast niet. Ik had niet alles uitgedacht en uitgemeten: ik kon simpelweg iets wat anderen niet konden. Dat was genoeg om te beginnen.

Nu of nooit.

Naast het feit dat ik iets had om te verkopen, was ik ook op zoek naar een uitvlucht. Ik zat in het derde jaar van mijn studie en wist diep van binnen dat ik niet de rest van mijn leven voor de klas wilde staan. Toen de kans van het ondernemen zich aandiende greep ik ‘m met beide handen aan. Ik sprong graag in het diepe om het vooruitzicht wat ik had te ontvluchten. Ergens voelde het als een ‘nu of nooit’ – en ik koos voor nu.

Ja, dat betekende dat ik een studieschuld zou krijgen. Ja, dat betekende dat ik geen papiertje zou hebben. Ja, dat betekende dat mijn studiefinanciering weg zou vallen en ik nu mijn eigen inkomen bij elkaar moest sprokkelen.

Maar het betekende ook dat ik iets kon gaan opzetten wat helemaal van mijzelf was. Ik kon mijn eigen creativiteit inzetten in plaats van volgens de boekjes werken. En beter nog; door deze keuze te maken viel er een grote last van mijn schouders en zei ik eindelijk hardop wat ik al zo lang wist: ik zou nooit de juf worden die kinderen verdienen.

Ik stelde mijzelf elke keer weer de vraag..

Zou het niet eeuwig zonde zijn als ik de plek zou innemen van iemand die zich wél geroepen voelt om kinderen les te geven?

Natuurlijk was het pittig om dit besluit te communiceren naar mijn familie en vrienden. Ik werkte parttime in de bediening en mijn ouders waren doodsbang dat ik in mijn veilige horecabaantje zou blijven hangen en nooit verder zou ontwikkelen dan dat. Ik geef ze geen ongelijk; ik vond het heerlijk werk. Nog steeds is de horeca één van mijn grote passies – al zou ik ook dat niet voor altijd willen blijven doen. Het zorgde voor een stabiel inkomen en dat gaf mij de vrijheid om die nieuwe weg in te slaan.

Als jij de reis van KIJKkalligrafie de afgelopen jaren hebt gevolgd dan weet je hoe het gelopen is. Ik ben in het diepe gesprongen zonder te weten waar ik terecht zou komen. Ik vertrouwde simpelweg op mijn eigen creativiteit om het waar te maken. Ik wilde alles doen wat nodig was om dit avontuur te laten slagen. En ik denk dat dat doorzettingsvermogen belangrijker is dan jouw ‘kundigheid’ of hoeveelheid kennis.

Weet je wat er in the end nodig is om te starten? Lef. Er is lef voor nodig om tegen je vrienden en familie te zeggen dat je iets ongewoons gaat doen.

Er is lef voor nodig om boven de menigte uit te rijzen en iets te doen wat niemand van je verwacht.

Er gaan tegenslagen komen, maar daar kun je je mentaal op voorbereiden. Je gaat dingen gaandeweg leren en ontdekken, maar dat is nou juist het mooie aan zo’n avontuur. Dat je na een aantal jaar terug kunt kijken op je proces, net zoals ik nu doe en dat je zo ontzettend trots kunt zijn op je ontwikkeling dat je blij bent dat je toen het lef had om gewoon ‘ja’ te zeggen.

Ben jij klaar om te beginnen? Wil jij ‘ja’ gaan zeggen tegen jouw onderneming? Check dan (gratis!)  Praktische Checklist voor de Startende Ondernemer die bij deze blogpost hoort. Het zet je neus de goede kant op en het is ook gewoon heerlijk om een checklist te hebben als je aan zoiets spannend begint, toch?

XO, Joyce Celine.

lees verder..

We kennen ze allemaal en we hebben ze ook allemaal gedaan. Misschien doen we dit stiekem nog wel steeds. Ik in elk geval wel. Vandaag vertel ik je wat voor mij de drie grootste redenen zijn voor het ‘maar-ik-heb-geen-tijd’ smoesje wat we onszelf af en toe voor houden. Want we hebben wel tijd. Sterker nog, we hebben allemaal dezelfde 24 uur in één dag – en als we eerlijk zijn gaat het ‘ik-heb-geen-tijd’ smoesje vaker over ‘ik-heb-mijn-tijd-niet-goed-ingedeeld’..

Het is dus tijd om bewust te worden van de activiteiten die veel tijd vragen maar eigenlijk weinig opleveren, om ze in te ruilen voor de dingen waar je nu van zegt geen tijd voor te hebben… (Zoals bloggen, jouw e-maillijst opbouwen of… zoals wij doen.. een werkvakantie naar Italië!)

 

Tijdrover #1: Koffiedates.

OH, wat houden we intens van deze. Zoveel zelfs dat het ontzettend lastig is om hier mee te moeten minderen. I get it. Een gezellig koffietentje, op een doordeweekse dag, een gezellige ondernemer om mee te kletsen en je favoriete drankje in je hand. UREN kun je je hier vermaken onder het mom ‘inspiratie voor je bedrijf’.

Máár, en nu komt ‘ie, er komen ook horeca kosten en reistijd bij kijken, om nog maar te zwijgen over de tijd die je in zo’n afspraak steekt. In die uren had je heel veel productiefs kunnen doen – en het is nog maar de vraag of de afspraak daadwerkelijk zijn vruchten voor jou afwerpt.

Wees je dus super bewust van de tijd die in een afspraak gaat zitten en of je koffie gaat drinken om de gezelligheid of omdat er mogelijk een toffe samenwerking uit kan komen.

 

Tijdrover #2: Bellen, mailen, appen, DM’s..

Als je alle tijd die je besteed op Instagram, Whats-App en je e-mail inbox bij elkaar optelt, zul je verbaasd staan hoeveel tijd je hier mee kwijt bent. Van Instagram weten we allemaal wel dat dat gedachteloos scrollen zonde is van onze tijd, maar zodra ik begin over Whats-App en de mailbox krijg ik nog regelmatig veel (héél veel) weerstand.

‘Maar ik heb het toch nodig om te communiceren?’ of ‘Maar ik moet toch reageren zodra iemand mij een vraag stelt?’ Ja, natuurlijk, het ís belangrijk om te reageren en het kán een heel efficiënte manier zijn om met elkaar te communiceren – zodra we hier bewust mee om gaan..

En dat is vaak niet het geval. Regelmatig wanneer ik op mijn tijd een e-mail verstuur, krijg ik binnen 10 minuten een reactie terug. Zou ik daar direct weer op reageren dan kan ik je verzekeren dat ik er ook weer binnen 10 minuten een reactie op zou krijgen. ‘Nou, netjes toch?’ is misschien je eerste gedachte? En natuurlijk, hartstikke fijn om zo’n snelle reactie te krijgen, maar ik vraag mij ook direct af of deze persoon de rest van de dag nog iets anders gedaan krijgt dan e-mailtjes beantwoorden..

Mail is een handige tool om te communiceren met elkaar. Maar mail (en Whats-App) is lang niet zo’n moetje als we onszelf soms opleggen. Ik check twee keer per week mijn mailbox. Da’s misschien niet altijd genoeg voor iedereen, maar 9 van de 10 keer is een eerdere reactie eigenlijk ook gewoon niet nodig. Door niet de hele dag met mijn gedachten in die mailbox bezig te zijn, krijg ik de ruimte om andere dingen te doen, met grote focus, zoals bijvoorbeeld deze blogs schrijven.

 

Tijdrover #3: Het altijd net even ietsje beter willen maken…

Perfectionisme mag dan voor sommigen een kwaliteit zijn – ik zie het meer als een hindernis. Ik zal het nog sterker stellen: als ik vast had gehouden aan perfectionisme in mijn eerdere kalligrafie bedrijf dan zou ik nooit zo ver gekomen zijn.

Kijk. Alles kan altijd beter. Ook wanneer het al goed genoeg is om af te leveren. Done is better than perfect. Als ik elke gekalligrafeerde envelop met een schoonheidsfoutje opnieuw had geschreven ‘omdat ik het beste van het beste wil leveren’, dan was ik hoogstwaarschijnlijk vandaag nog niet klaar geweest.. (en had ik uiteindelijk geen cent verdiend)

Ik zeg niet dat je geen kwaliteit moet leveren, maar weet wanneer je te ver gaat. Heb je twee uur om het design te maken voor die ene klus? Besteed er dan geen vijf uur aan omdat je bang bent dat het ontwerp niet goed genoeg is. Bedenk je altijd: ‘Hoe kan ik zo snel mogelijk zoveel mogelijk kwaliteit leveren?’ Heb vertrouwen in jouw kunnen en onthoud dat jouw klant jou heeft ingehuurd voor iets wat hij of zij zelf niet kan en dus zullen zij ook altijd met hele andere ogen naar jouw werk kijken. Vaker positiever dan jij zelf.

Conclusie? Ruil dus meer koffiedates (of andere netwerkmogelijkheden) in voor werktijd met een focus, zet daarbij die mail- en social media notificaties uit om zoveel mogelijk concentratie te krijgen en blijf niet eindeloos perfectioneren op je werk – dan zul je zien dat je héél wat meer gedaan krijgt dan je had kunnen verwachten!

Creatieve vrouwelijke ondernemers tips

 

 

lees verder..

Jaaaa, je bent op de nieuwe website beland! Allereerst, van harte welkom op dit gloednieuwe stukje internet. Vandaag ga ik je alles vertellen over wat er veranderd is in mijn kalligrafie bedrijf, waarom ik voor de verandering heb gekozen en uiteraard wat de toekomst gaat brengen! Let’s get to it!

Het allereerste begin.

In 2015 ben ik mijn kalligrafie en grafisch ontwerp bedrijf gestart. Zonder kennis, zonder ervaring. Alleen maar gewapend met een kroontjespen en een abonnement van Adobe (en heel veel onwetenheid) begon ik aan het avontuur dat ondernemen heet.

Fast forward 4 years en ik heb ontelbare trouwkaarten mogen maken en meer dan duizend vrouwen (en een enkele man) mogen leren kalligraferen in mijn workshops. Door mijn expertise werd ik ook steeds vaker benaderd door grote merken zoals Vogue, Chanel & Tiffany&Co om voor hen gekalligrafeerde enveloppen en andere stationery te verzorgen. It took off, kun je wel zeggen. Hoe dat allemaal gegaan is en welke lessen ik door de jaren heen heb geleerd, is preciés waar ik in de toekomst nog veel over zal gaan vertellen.

Envelop moderne kalligrafie kalligraaf kalligrafist amsterdam

Toen ik in de zomer van 2018 compleet radeloos op de bank zat, wist ik dat er iets moest veranderen.

Ik had een prachtig bedrijf met fantastische klanten opgebouwd en toch kon ik er niet meer van genieten. Ik voelde mij continu gestresst, overwerkt en doelloos. Ik had zoveel vragen, dat ik niet wist waar ik de verandering door moest zetten. Uiteindelijk koos ik er voor om twee maanden compleet van de radar te gaan. Geen Instagram, geen werk, even helemaal tijd voor rust. Die tijd had ik nodig om mijn hoofd recht te zetten en helder te krijgen wat voor mij belangrijk is. Ik leerde tegelijkertijd wat mediteren is en ging via de huisarts naar een gesprekstherapeut om te werken aan mijn persoonlijke onzekerheden.

De grote doorslag kwam echter op dat ene moment, alleen, op de hei.

Ik kwam er eigenlijk alleen maar om te mediteren en gewoon even in stilte te zitten. Uiteindelijk werd dat niet zo stil als gehoopt – er ontstond een flinke discussie in mijn hoofd. Ik weet het, het klinkt wat zweverig, maar ik kan het niet anders beschrijven als een discussie tussen mijn hart en mijn hoofd. Mijn hart moedigde mij aan om nieuwe stappen te gaan zetten, achter de complimenten en bemoediging van sommigen van jullie aan te gaan en meer te gaan delen, schrijven, coachen in wat ik in de afgelopen jaren geleerd had. Mijn hoofd zei alleen precies het tegenovergestelde. ‘Waarom zou jij ook maar iéts te vertellen hebben?’ ‘Wie zit er nu op jou te wachten?’ Vragen die jij jezelf ook stelt – en waar je je nu misschien nog door laat tegenhouden.

De discussie was niets nieuws. Zoveel mensen om mij heen hadden al onder de aandacht gebracht dat ik meer kon dan wat ik op dat moment deed. Ik wilde het alleen zelf nog niet geloven. Ik geloofde in de onzekerheden van mijn hoofd. Tot die dag op de hei. Op dat gekke scheve bankje, waar je een houten kont van krijgt waar je u tegen zegt, wist ik dat ik er niet langer onder uit kon. Ik kon wel excuses blíjven verzinnen om niet te doen waar ik bang voor was, maar ik wist óók dat volhouden wat ik nu deed niet lang goed zou blijven gaan.Iets in de begeleide meditatie van die dag (check de apps headspace & simple habit hiervoor) inspireerde mij. Op die dag, op dat moment sprong ik in het diepe.

Ik besloot op dat moment het gewoon te gaan doen. Ondanks alle kans op falen, besloot ik dat ik goed genoeg was om dit nieuwe avontuur aan te gaan.

Ondertussen heb ik veel en veel meer vertrouwen gekregen in de grote verhuizing van het ene vakgebied naar het andere. Ik ben gestopt met het lesgeven en schrijven van moderne kalligrafie. (Houd echter www.splendith.nl in de gaten, want wij gaan een samenwerking aan om mijn opgedane kennis niet verloren te laten gaan!) Ik ben gestopt met het maken van trouwkaarten, ondanks dat ik toen op de hei nog dacht dat ik dit goed zou kunnen combineren met het bloggen en verhalen schrijven.

Het grappige was dat toen ik genoeg moed had om voor iets nieuws te kiezen, ik de smaak te pakken kreeg en veel meer dingen ging veranderen en aanpakken.

Het was verslavend! Al jaren riep ik dat ik graag weer eens in de horeca wilde gaan werken – een passie van me, lang verloren, maar nu weer opgepakt sinds ik bij het koffiehuis Schenkers in Apeldoorn ben gaan werken. Kom daar trouwens gerust eens langs op een zaterdag; grote kans dat je mij in mijn element ziet! Het klinkt misschien simpel, maar dit werk heeft mij een hoop nieuwe energie gegeven (en ja, ook de financiële ruimte) om een nieuwe weg in te slaan. Voor zolang het mij energie en de gezelligheid geeft die ik nodig heb, zal ik dit werk blijven doen. Dat voelt als een heerlijk vooruitzicht.

Over heerlijke vooruitzichten gesproken; wat mag je van mij gaan verwachten in de dichtbije toekomst?

Ik zal voornamelijk blogs schrijven, coachen en zoveel mogelijk hulpmiddelen ontwikkelen voor de creatieve vrouwelijke onderneemster.

Ik wil de persoonlijke cheerleader zijn die ik zelf zo nodig had toen ik begon. Ik wil vanuit connectie en herkenning met jou werken aan de beste vorm van jouw bedrijf en uiteindelijk jouw leven. Want als we het ergens over eens zullen zijn dan is het wel dat jouw bedrijf er is om jou te dienen; en niet andersom, right?

Meer weten wat coaching bij mij inhoud? Check dan deze link. Ik vertel je er alles over. Vergeet ook niet onderdeel te zijn van onze wekelijkse get-to-gether op woensdag – rechtstreeks in je inbox. Het is mijn persoonlijke manier om je op de hoogte te houden van alles wat hier gaande is (en ik geef allerlei extra dingen weg voor allen die ingeschreven staan, so much fun!) Doe je mee?

coach voor creatieve ondernemer

lees verder..

Onzekerheid. Als ik iéts van je gehoord heb, dan is het wel dat je het nog steeds eng vindt om keuzes te maken die spannend zijn. Bang wat anderen van je denken en of je wel goed genoeg bent… Vragen als ‘Wie zit er op mij te wachten?’ en ‘Kan ik dit eigenlijk wel?!’ houden je tegen om nu toch EINDELIJK eens te door te pakken met die plannen van je.

I get it. I really do. Ik stond nog niet zo heel lang geleden in jouw schoenen. Toch ben ik een stuk zelfverzekerder geworden. Ik heb een aantal manieren gevonden om die onzekerheid de baas te worden en vandaag deel ik ze met jou.


1. Stop met vergelijken.

I know, klinkt makkelijker gezegd dan gedaan, maar het moment dat ik besloot niet meer naar mijn concurrentie en collega’s te kijken, kreeg ik de ademruimte die ik nodig had. Ik volg alleen nog maar account op social media die mij bemoedigen en inspireren, in plaats van te denken: ‘Zie, zij kan het veel beter..’ of ‘Hè, zij doet dat óók al..’.

Onzekerheid komt voort uit het zien van iemand die het in jouw ogen beter kan dan jij. En het is belangrijk om die trigger uit je leven te halen, zeker wanneer je net begint. Het gaat er niet om om alle negatieve of minder leuke dingen uit je leven te halen – nee, het gaat er om dat je voorkomt dat die minder leuke dingen grotere blokkades worden die jou tegenhouden om te doen wat je eigenlijk graag zou willen doen. Keep your head down en focus je op jouw eigen werk. Ben je nog minder tijd mee kwijt ook…

 

2. Accepteer en verwacht dat je niet voor iedereen de juiste persoon zal zijn.

Wanneer je weet dat iets gaat gebeuren, kun je je er op voorbereiden. Kun jij van tevoren accepteren dat niet iedereen de juiste persoon is voor jouw aanbod/bedrijf/dienst en dat er kritiek zal komen? Dan komt het ook niet zo rauw op je dak zodra je minder prettige feedback ontvangt. Er zal altijd iemand zijn die iets op jouw werk aan te merken heeft, maar moet je het voor die persoon dan maar laten? Natuurlijk niet. Hoe saai zou het zijn als we allemaal alleen maar werk zouden maken waar iedereen het mee eens is?

 

3. Stel jezelf de ‘waarom’-vraag.

Beantwoord de volgende vragen: Waarom wil je dit gaan doen? Wat drijft je, waarom moet dit bedrijf of concept van jou er ONDANKS al jouw twijfels komen? Naast die onzekerheid, zit er toch érgens een drijfveer om te willen beginnen met waar je (nu) nog onzeker over bent. Anders had je het idee allang opgegeven, toch? Door de ‘waarom’-vraag te stellen kom je op een antwoord dat groter is dan jouw onzekerheid. Maak dit je missie. Stick with it. Hang het boven je bed en als een post-it op je laptop.

Om mijzelf even als voorbeeld te nemen.. Wat is mijn why? Nou, ik zie nog té veel vrouwen twijfelen aan zichzelf – en té weinig vrouwelijke voorbeelden die jou op een persoonlijk vlak uit die onzekerheid kunnen trekken. Ben ik een volleerd uit-de-onzekerheid-trekker? Nee, ik kom net kijken… Maar mijn ‘waarom’ wakkert een groter vuur in mij aan dan de onzekerheid ooit kan doven.. En als je die missie te pakken hebt, dan kan eigenlijk niets je meer stoppen..

Besluit dus vandaag om het vergelijkingsmateriaal uit je leven te bannen, accepteer dat er altijd nay-sayers zullen zijn en houd je vast aan waarom je hier in eerste instantie mee wilde beginnen. 

lees verder..

Ja, je leest het goed. In 2019 gaan wij twee maanden wonen in Italië. WHAT?! Jep. Hebben we alles al op orde? Nee. Zijn we gemotiveerd om het zover te krijgen? JAZEKER! Is het een wild idee? Absoluut. Dit is hoe en waarom wij dit doen – living the Italian dream.

 

Waarom Italië?

De vraag die iedereen ons eigenlijk als eerste stelt is: ‘Waarom?’ Nou, deze is simpel. Wij zijn gewoon gek op Italië. Vorig jaar zijn we er twee keer op vakantie geweest, en ja, ookal klinkt dit als het intro van een naïeve aflevering van ‘Ik Vertrek’, wij weten zeker dat we ons er heerlijk zullen voelen. Het is ook niet heel moeilijk, want het eten, de cultuur, de taal, la dolce vita… het past allemaal zó bij onze visie op het leven; we besloten dat wij daar vaker onderdeel van zouden uitmaken.

 

Maar hoe dan?

Ja, die vraag hield ons ook het meeste tegen. Toen 2018 aan zijn eind kwam en we al zo vaak gefantaseerd hadden over een langere werkvakantie ergens in Toscane, kwam manlief plots met een voorstel. Of, nou ja, voorstel, het was eigenlijk meer een mededeling. Heel 2019 zou hij géén geld meer uitgeven aan de horeca. Zo konden we al ons budget voor de leuke dingen apart zetten om te sparen voor onze werkvakantie.

BAM. Ja, daar zeg je me wat. Geen koffiedates meer? Geen lunch op zondag? Geen pizza’s meer bestellen? Ik zag de bui al hangen. Ik had meteen door dat dit ook voor mij consequenties zou hebben, of ik nou met hem mee deed of niet. Want, met wie gaat hij op die koffiedates? Met wie luncht hij op zondag buitenshuis? Met wie bestelt hij samen die pizza’s? Precies! That’s me! Lekker uit eten of ‘even een koffietje drinken’ is één van onze gezamenlijke hobby’s en het duurde even voordat ik dat durfde op te geven..

Het moment dat alles gemakkelijker voor mij werd, was op de zondag dat ik inzichtelijk ging maken wat dit geintje ons eigenlijk zou gaan kosten. Ik zocht naar een locatie om twee maanden comfortabel te verblijven en kwam er achter dat je via airbnb.com flinke kortingen krijgt wanneer je een lang verblijf boekt! In ons geval kregen we 50% korting op onze locatie, waardoor we de helft minder kwijt zijn aan locatie kosten! Halló meevallertje!

En toen ik begon in te zien dat veel van de kosten die we hier maken, daar niet veel anders zullen zijn, werd het plaatje ineens een stuk realistischer. Je wekelijkse boodschappenbudget? Die neem je gewoon mee. Je budget voor uitjes? Idemdito. Benzine? Verbruiken wij hier ook. Alleen de kosten van ons huidige appartement lopen twee maanden door. Maar laten wij nou net vrij goedkoop wonen…

Geld was niet langer één van de beren op de weg. De extra kosten die bij zo’n reis komen kijken konden wij prima opsparen in een maand of zes en dus, rekening houdend met de rustige zomermaanden, besloten we voor september en oktober onze locatie te boeken. Bij deze definitieve stap, het boeken van de locatie, diende zich wél de volgende beer aan..

 

En hoe doe je dat dan met werk?

Ja, goeie vraag. Voor mij komt deze reis op precies het juiste moment. Ik ben van plan steeds meer van mijn werkzaamheden online uit te gaan voeren. Een grote stap daarin is het stoppen met ontwerpen en kalligraferen. Het is mijn ambitie om uiteindelijk een online onderneming te runnen waarbij ik onafhankelijk ben van een locatie. Blogs, online coaching en programma’s staan allemaal op de agenda – iets waar ik echt niet op kan wachten om mee te beginnen!

Voor Ben, mijn man, is het een iets ander verhaal. Hij werkt nu nog zelfstandig als muziekdocent en producer en kan niet zomaar opstappen voor twee maanden. Ook hij is dus bezig om zijn bedrijf om te vormen naar een online variant. Zo is hij met zijn Ashton Music Academy onder andere bezig met het delen van zijn kennis over muziek maken, opnemen en mixen, óók wanneer je geen dure studio tot je beschikking hebt. Zijn doel is net als ik om uiteindelijk een online programma te hebben staan die op afstand te beheren is.

Het leuke is dat wij nu gemotiveerder zijn dan ooit om onze bedrijven zo op te zetten zoals wij dat willen. Omdat we een doel hebben gesteld voor september en oktober, is er geen ontkomen meer aan. We gaan wonen in Italië. Hoe dan ook. En onze bedrijven zijn onlosmakelijk verbonden met deze reis. We werken niet meer voor een plan dat ‘ooit’ gaat gebeuren, waardoor je je deadlines gemakkelijk voor je uit kunt blijven schuiven: nee, wij hebben nu nog 7 maanden om deze bedrijven op te zetten en dat is precies de schop onder onze kont die we nodig hebben.

En hoe zit het bij jou? Wakkert dit bij jou een verlangen aan om óók te gaan? Krijg je de kriebels of zie je net als ik ineens in dat het veel minder moeilijk hoeft te zijn dan je denkt? Wil je meer weten of heb je vragen over onze plannen? Laat het mij weten hieronder in de reacties, dan kom ik er graag op terug.

 

lees verder..

Ik ben Joyce!

Elke woensdag we meet up; 
mijn (gratis!) Insiders-groep

We zijn momenteel met 700! Doe je mee?
En ja, ik stuur je alleen écht goede e-mails.
Pinky promise.

And these are
my friends..

We zijn momenteel met 700! Doe je mee?
En ja, ik stuur je alleen écht goede
e-mails. Pinky promise.

schrijf je in!

Privacy Policy

home

blog

contact

about

login

coaching

Koningin van de havermelk cappuccino's, vroeger kalligraaf en ontwerper,
nu blogger en coach met een hart voor creatieve vrouwelijke ondernemers.
Ik help jou als creatieve vrouw aan het zelfvertrouwen in marketing en ondernemen waardoor jij het succesvolle bedrijf gaat runnen dat helemaal bij jou en je gedroomde levensstijl past. Are you ready?

Cheerleader voor creatieve, vrouwelijke ondernemers en koningin van de havermelk cappuccino's. (Go, Oatly!)

Vroeger kalligraaf en ontwerper; nu leer ik jou al mijn ondernemers geheimen zonder jezelf en de wereld om je heen uit het oog te verliezen. 

Wanna know more?

volg mij op instagram!